กระทงหลงทาง

คอลัมน์ : ดอกไม้ป่า…คุ้ยข่าวเล่าเรื่อง

คอลัมน์นิสต์ : ดอกไม้ป่า

ขึ้น 15 ค่ำเดือน 12… “ น้ำนองเต็มตลิ่ง พวกเราทั้งหลายชายหญิง สนุกกันจริงวันลอยกระทง ”

ครับ…ฐานทางวัฒนธรรมของไทย แบ่งปันไปตามฤดูกาล แยกแยะให้เห็นได้มากมาย

ช่วงไหนที่ต้องลงทุ่งนา หลังสู้ฟ้า หน้าสู้ดิน…ก็ทำมาหากินเพื่อปากท้องของครอบครัว ชาวบ้าน…ชาวไร่ชาวนา

ที่ต้องพึ่งฟ้าพึ่งดิน..ทำกิน สืบทอดมาถึงทุกวันนี้

หลังเก็บเกี่ยวเสร็จสิ้นลงแล้ว….ธรรมชาติปราณี ส่งน้ำลงมาให้…น้ำก็ไหลหลากลงสู่แม่น้ำลำคลองหนองบึง

ในน้ำก็มีปลา…ผักบุ้ง ผักกระเฉด ริมน้ำเริ่มงอกงามให้เราเด็ดมาประกอบอาหารได้ทุกมื้อ

ปลาเล็กปลาน้อย หลายสายพันธุ์ที่ธรรมชาติส่งมาสมทบทุน หนุนชีวิต ตามแหล่งน้ำ

คือ…ความพอเพียง ที่พ่อหลวงของพวกเรา ไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน ท่านสอนให้สืบทอดอดทน และร่วมกันส่งเสริมเก็บรักษา เป็นสมบัติแผ่นดิน

อยู่ตามแบบอย่างผสมกลมกลืนกับธรรมชาติ…อย่างยั่งยืนยาวนานได้ทุกฤดูกาล

เราขาดการสืบทอดในสิ่งที่ควรรักษาไว้ด้วยชีวิต และส่งต่อสู่ลูกหลานยุคใหม่…ไม่มี “ผู้นำ” ฝ่ายไหนมายืนต่อยอดให้เรา

เราเดินหลงทางกันไปหมด…แม้แต่ผู้นำแต่ละองค์กรแห่งรัฐ เคยก้มกราบรับไว้เหนือเกล้าเหนือกระหม่อม

ก็ไม่ได้เป็นผู้นำพาประชาชนของท่าน ไปตามเส้นทางที่ท่านทรงแนะนำไว้

ธรรมชาติ…ที่คอยเกื้อหนุนมนุษย์ ให้เกิดแหล่งน้ำไว้หล่อเลี้ยงชีวิต ก็กลายเป็นพายุร้าย ถล่มทลายใส่ซ้ำ

ทุกคนจมน้ำไปทั่วทั้งแผ่นดินทำกิน…ขาดสิ้นที่อยู่อาศัย ทั้งคนและสัตว์, อนาคตจะนำพาครอบครัวต่อไปทางไหน ได้หรือไม่???

ต้องหาคำตอบกับตัวเราเอง…ให้ได้

วันนี้…ขึ้น 15  ค่ำ เดือน 12 น้ำนองเต็มตลิ่ง เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวง ทุกคนอยากจะเอาความทุกข์ใส่กระทง ฝากแม่คงคาให้ล่องลอยไปตามกระแสน้ำ

ขอให้ทุกท่านทุกครอบครัว ผ่านพ้นสิ่งชั่วร้ายทั้งหลายด้วยกัน

แล้วหันมาใช้ชีวิตอย่างพอเพียง…ตามเส้นทางที่เสด็จพ่อ ร.9 ทรงแนะนำไว้ ทุกคนอยู่รอด พ้นขวากหนามชีวิตทั้งหมด

ดอกไม้ป่า