หมากัดกัน!!

คอลัมน์ : ดอกไม้ป่า…คุ้ยข่าวเล่าเรื่อง

คอลัมน์นิสต์ : ดอกไม้ป่า

คนโบราณ…เห็น “หมากัด” กัน ก็รีบวิ่งไปเอาน้ำมาสาดใส่

หมามันก็เลิกกัด

 ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายจากกันไป ตามนิสัยหมาๆ

“คน”  ทะเลาะเบาะแว้ง มีเรื่องเคืองใจ ถึงขั้นลงไม้ลงมือ ก็ได้ “ผู้ใหญ่” คอยห้ามปราม แยกจากกันได้

จบลงด้วยด้วยความเข้าใจ…ให้อภัยต่อกัน

เหล่านั้นก็มาจาก ผู้ใหญ่ ผู้สูงอายุ หรือผู้นำ หรือ “คนกลาง” คือผู้ที่ “ผู้น้อย” เชื่อถือและเชื่อฟัง เพราะเขามองเห็นบารมี “ต้นแบบ” ที่น่ายำเกรงของสังคมนั้นๆ

ปัจจุบัน…หมดสิ้นในบารมีความเป็นแบบแห่ง “ความดี”

 ที่น่าเชื่อถือได้

ไม่เหลือไว้ให้คน รุ่นใหม่ รุ่นเก่า เลือกเอาทางออก ที่เป็นทางเลือก “หยุดความรุนแรง” ได้แล้ว

เหตุที่เป็นนี้…มีคำตอบในหลายบริบท ที่ลงตัวกับ คำเปรียบเปรยที่ว่า

“ทำดีไม่ได้ดี…ไม่มีใครเห็นหรอกครับ”

“ ทำชั่ว…มีทั้งกองเชียร์ มีคนคอยสนับสนุน ..กว่าคนทำดี เป็นแบบอย่างให้เห็น…ได้ดีมีถมไป ”

บางคนไปเน้นให้เห็น…กับแบบอย่างตามที่เป็นข่าวพาดหัวขายข่าวได้ราคา…ทั้งหน้าจอข่าวทุกช่อง สื่อสายโซเชียล คลิปที่รุมส่งต่ออย่างรวดเร็ว

เน้นเอาความชั่วที่เกิดมาขยายความ ยกเหตุผลที่น่ารังเกียจ ในพฤติกรรมนั้นๆ เป็นแบบอย่างที่ไม่น่าชื่นชม

ไม่ควรส่งเสริม…ให้เด็กๆเข้าใจว่าการทำชั่วมีคนเชียร์กันเต็มบ้านเต็มเมือง

เป็นการส่งเสริมให้คนชั่ว…มีคนเชียร์

คนทำความดี กลับอยู่ตรงข้าม…ไม่มีกองเชียร์คอยสนับสนุน ไม่กล้าแสดงความคิดเห็นในทางตรงกันข้ามกับกองเชียร์อีกฝ่าย

โดยเฉพาะ….ฝ่าย “นักการเมือง” กองหนุนสำคัญในทางความคิด ที่จะช่วยกันฉุดความไม่ถูกต้องทั้งหลายออกจากกองเพลิงความขัดแย้งเหล่านั้นได้

ก็ไปสนุกสนานกับ…รอยยิ้ม คำหัวเราะเย้ยหยันใส่เข้าไปอีกทาง เพื่อเกาะคะแนนนิยม…ช่างไร้ความสิ้นดี

เอาอย่างนี้ดีไหม…ถ้าคนพวกนี้ ชกต่อยกันอีก ให้ช่วยกันหาน้ำมาสาดใส่ดู

เผื่อเขาจะเลิกกัดกันเหมือนหมาข้างถนน

ดอกไม้ป่า