คอลัมน์ : ดอกไม้ป่า…คุ้ยข่าวเล่าเรื่อง
คอลัมน์นิสต์ : ดอกไม้ป่า
หัวเรื่องที่ขึ้นต้นไว้วันนี้…
เรากำลังจะบอกกับใครต่อใครว่า นี่คือแนวทางของ บทละครหรือบทภาพยนตร์ ที่ผู้ทำธุรกิจด้านความบันเทิง
สร้างตัวละครให้มองเห็นภาพในแต่ละฉาก แยก พระเอก กับ ผู้ร้าย ให้ผู้ชมหลงทางกัน
ว่า…พระเอกต้องเป็น “ตำรวจ” ผู้ร้ายคือ “โจร” ใช่หรือ ??
เพราะตัวละครเริ่มเดินเรื่องไว้ให้เข้าใจไปว่า…ชุดนักแสดงที่เป็นโจร มองคล้ายกับ เครื่องแบบเจ้าหน้าที่ของรัฐ
ซ่อนตัวอยู่กับโจรอย่างผสมกลมกลืน…ทำธุรกิจเถื่อนด้วยกัน…ครบเครื่อง
ความอ่อนแอในอำนาจรัฐ…ถูกอำนาจเงิน จากธุรกิจเถื่อน ครอบงำไว้ทุกอำนาจ!!
ตัวละครที่ใช้เครื่องแบบคล้ายตำรวจ หน่วยปราบปรามของรัฐ โตวันโตคืนกับตำแหน่ง ที่เขาใช้ทุนซื้อ จนโตขึ้นมาถึงยอดอำนาจ!!
เป็นที่…เกรงขามของฝ่ายโจรและฝ่ายเจ้าที่ ก้มหัวให้
เขาแอบนอกแถวโจร ไปสร้างผลงาน ในนาม “สายลับ-มือปราบ” พร้อมเอาตัวรอดได้ หากหน่วยเหนือ ต้องการกวาดล้างอาชญากรรม
ภาพไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องที่นำเสนอ
พวกนี้ก็ผ่านความหวาดระแวงของ นายใหญ่…แปลงร่างกลับคืนมามีอำนาจแห่งรัฐ ใกล้ชิดผู้ใหญ่ทุกระดับอำนาจ
ควงคู่ ชูคอ อยู่ในซีกการเมือง…ตำแหน่งสำคัญทางอำนาจการเมืองรออยู่แค่เอื้อม
เขาก็เป็นพระเอกของละครเรื่อง… “ตำรวจในมือโจร”
อ้อ…ลืมบอกว่า ในฉากสุดท้าย
พระเอกในเรื่อง…แต่งเครื่องแบบเต็มยศ ยืนอยู่แถวหลังสุดในกลุ่มมือปราบ
ตัวละคร…กลุ่มอิทธิพลเถื่อนหัวหน้าใหญ่ พร้อมลูกน้องครบชุด นั่งคุกเข่าอยู่แถวหน้า แหงนหน้ามอง
คนถือไมค์แถลงผลงาน ที่กำลังพูดถึงความชั่วของโจรอย่างเอาจริงเอาจัง
เขา…ตะโกนขึ้นด้วยความเคียดแค้น เสียงดังฟังชัด….
“มึงนั่นแหละ…ตัวชั่วหัวหน้าใหญ่ของพวกกู”
ดอกไม้ป่า
