“ลอดช่องสิงคโปร์”สามแยกหมอมีเยาวราช หวาน-มัน-หอม-เย็น-ชื่นใจ

แชร์

ก่อนจะมาเป็นเยาวราช ชื่อนี้คือ ถนนยุพราช สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามโครงการถนน อำเภอสำเพ็ง ซึ่งเป็นนโยบายสร้างถนนในท้องที่ที่เจริญแล้ว เพื่อส่งเสริมการค้าการขายของพี่น้องชาวจีนแห่งโพ้นทะเล

2พ.ย.64 / วิกิพีเดีย ระบุว่า “เยาวราช” เป็น 1 ใน 18 ถนนที่สมเด็จกรมเจ้าพระยานริศรานุวัตตวงศ์ เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ กราบบังคมทูลว่าจะสร้างถนนในปี พ.ศ. 2434 ใช้ระยะเวลาในการตัดถนน 8 ปี ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2434 – พ.ศ. 2443 เพื่อให้เยาวราชกลายเป็นสถานที่สำหรับส่งเสริมการค้าขาย เดิมทีชื่อ “ถนนยุพราช” และได้โปรดเกล้าพระราชทานนามใหม่ว่า “ถนนเยาวราช” มีระยะทางความยาวตลอดเส้นทางประมาณ 1,510 เมตร (1.510 กิโลเมตร)

คนยุคเบบี้ บูม เรียกกันติดปากว่า “ถนนมังกร” มีจุดเริ่มต้นของหัวมังกรที่ซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษาบริเวณวงเวียนโอเดียน ท้องมังกรอยู่ที่บริเวณตลาดเก่าเยาวราชและสิ้นสุดปลายหางมังกรที่บริเวณปลายสุดของถนน ถนนเยาวราชประกอบไปด้วยจุดสำคัญหลายจุดเช่น วงเวียนโอเดียน, ถนนเจริญกรุง ซึ่งอยู่ในท้องที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของถนนเยาวราชตัดกับถนนทรงสวัสดิ์ (สี่แยกเฉลิมบุรี), ถนนราชวงศ์ (สี่แยกราชวงศ์) และถนนจักรวรรดิ (สี่แยกวัดตึก) ข้ามคลองรอบกรุง (สะพานภาณุพันธุ์) เข้าสู่ท้องที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร สิ้นสุดที่แยกถนนพีระพงษ์ตัดกับถนนมหาไชยและถนนจักรเพชร

บริเวณถนนเยาวราชเป็นแหล่งชุมชนชาวจีนจากโพ้นทะเลและชาวไทยเชื้อสายจีนอาศัยอยู่จำนวนมาก จัดเป็นย่านธุรกิจการค้า, การเงิน การธนาคาร, ร้านทอง, ภัตตาคาร ร้านอาหาร, ร้านค้า โดยเฉพาะการเป็นศูนย์รวมการค้าปลีก ค้าส่ง และสินค้าจิปาถะ ที่ราคาจะถูกกว่าพื้นที่อื่น รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวสำคัญอีกแห่งหนึ่งของป่าคอนกรีตเมืองหลวงประเทศไทย จนได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น “ไชนาทาวน์ของกรุงเทพมหานคร” จากคนชอบกิน ชอบเที่ยวต่างชาติ

ที่สำคัญ เป็นชุมชนชาวจีนที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

วันนี้เยาวราช หรือ ไซน่าทาวน์ ได้กลายเป็นแหล่งการค้าการขายที่สำคัญของคนไทยเชื้อสายจีนในประเทศไทย นอกจากสินค้าแล้วยังเป็นศูนย์รวมอาหารคุณภาพ หลากหลายชนิด หลากหลายราคา ตั้งแต่ภัตตาคาร เหลา ร้านทั่วไป โดยเฉพาะสตรีทฟู๊ด (อาหารข้างทาง) ที่โด่งดังไปทั่วโลก แม้กระทั่งนักท่องเที่ยวยังให้นิยามไว้ว่า..ถ้ามาเมืองไทย ไม่ไปชิมสตรีทฟู๊ดที่เยาวราช ถือว่าไปไม่ถึง.. “ฝรั่งเขาว่ากันจั่งซั่น!” แฮะๆ…

หลังจากเช้านี้ตระเวน ชิม ของอร่อยๆไป 2-3 เจ้า สุดท้ายก็ต้องมาจบด้วยของหวานซะหน่อยเป็นการล้างปาก เหลียวไปเหลียวมา คิดได้ว่ายังมีร้านลอดช่องสิงคโปร์ เจ้าดัง เจ้าอร่อย ร้านเก่า ร้านแก่ รุ่นอากง อาม่า ที่เกี่ยวก้อยกันมาดูหนัง ฟังเพลง ช้าอยู่ใยละ จัดไป ใช้เวลาย่ำเท้าไม่นานก็มาถึงแยกหมอมี หรือชาวบ้านส่วนใหญ่เรียก สามแยก ทั้งที่ในความเป็นจริงนั้นมีห้าแยกต่างหาก “ โป๊ะแตก!!กันไป ”

ร้านลอดช่องสิงคโปร์ เปิดขายมายาวนานกว่า 80 ปี ปัจจุบันมีเจ้นี๊ เป็นผู้สืบทอดในรุ่นที่สาม เหตุที่ร้านนี้ใช้ซื่อลอดช่องสิงคโปร์ เจ้นี้เล่าให้ฟังว่าในสมัยก่อนซอยข้างๆร้านจะมีโรงภาพยนตร์ชื่อสิงคโปร์ เป็นแหล่งบันเทิงสำหรับคนในสมัยนั้น วัยรุ่นหนุ่มสาวหรือแม้กระทั้งผู้สูงวัย จึงอาศัยโรงหนังเป็นสถานที่พักผ่อนหรือผ่อนคลายหลังจากทำงานหรือในวันหยุด ประมาณนั้น

ยุคนั้นก่อนจะเข้าชมภาพยนตร์ หรือ หลังชมภาพยนตร์ คนส่วนใหญ่มักจะหาของกินทั้งคาวหวาน บริเวณรอบๆโรงภาพยนตร์ และลอดช่องสิงคโปร์ร้านเจ้านี้ก็เหมือนกันเป็นอีกหนึ่งในเมนูที่ทุกคนที่มาชมภาพยนตร์จะไม่พลาด เนื่องจากเป็นร้านขนมหวานใส่น้ำแข็งใส กินง่าย ราคาไม่แพงเหมาะกับสภาพอากาศร้อนๆในบ้านเรา

ปัจจุบันนี้ ลูกค้าก็ยังเข้ามาอุดหนุนลอดช่องสิงคโปร์แบบไม่ขาดสาย ขายดิบขายดีจนต้องจัดแก้วใสแบบโบราณตั้งรอรับลูกค้าเป็นตับ!!

ตัวลอดช่องทำจากแป้งมันที่ผ่านการนวดจนได้ที่ นำมาต้มจนสุก ผสมกับน้ำหัวกะทิมันเข้มข้น น้ำเชื่อมที่ไม่หวานจนเกินไป และจุดเด่นที่ไม่เหมือนใครก็คือจะใส่ขนุนที่หั่นเป็นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า เพิ่มความหอมและความมันกับน้ำแข็งใสละเอียด เวลาทานจะให้ความรู้สึกหนุบหนับๆ พร้อมความกรอบและความหอมของขนุนไปในตัว ทุกคำช้อนที่ไหลลื่นผ่านลำคอ ความรู้สึกเย็นชื่นใจสัมผัสได้ทันที

ราคาแก้วละ 28 บาทครับ

ขายสัปดาห์ละ 6 วัน

หยุดวันพฤหัสบดี

มีโอกาสหรือวันว่างๆ ไปหาของอร่อยๆกินแถวเยาวราช ก็อย่าลืมปิดท้ายที่ร้านลอดช่อง สิงคโปร์ แยกหมอมีกันนะครับ

แล้วท่านจะฟินกับลอดช่องโบราณ ที่สืบทอดตำนานคนดูหนังมานานกว่า 80 ปี เจ๊นี้ยินดีต้อนรับ

อิสรชน ฅนเดินทาง รายงาน


แชร์